این اولین پست این وبلاگ و به نوعی یک افتتاحیه هست. افتتاحیه ای برای آغاز نوشتن . نوشتن آموخته های شخصی من و مروری بر راه های افزایش مهارت های مدیریتی. باید اعتراف کنم که انگیزه اصلی من در راه اندازی این وبلاگ محمد رضا شعبانعلی عزیز است. خصوصا آنجا که گفت: "نوشتن در فضای مجازی، از هر رزومهی دیگر

فرض کنید در یک سازمان مشغول به کار هستید که مثل هر سازمان دیگه ای تعدادی پرسنل کلیدی داره. وجود اونها برای کارخونه حیاتی هست و البته خود این افراد هم به این موضوع واقف هستند. حالا تصور کنید که برخی از رفتارهای این افراد کلیدی اصلا مورد پسند شما به عنوان یکی از مدیران سازمان نباشه. مثلا احترام شما رو

صعود به جام جهانی کار بزرگی هست. اما هیجان و شادی درونی مون مث صعود های گذشته نیست. مقایسه کنید با صعودمون توی ملبرن استرالیا و یا اون بازی با کره جنوبی تو سئول. با وجود اینکه کار بزرگتری انجام شده.غدد آدرنالین که نباید کم کار شده باشه؟! فک می کنم هیجان و شادی کمتر و زودگذرتر این صعود ما رو با یکی